شنبه 1354/07/26

نمیدانی برای ساختن این چشمه و آب لوله کشی چه مسخره بازی درآوردند،اول که عده ای مخالف و عده ای موافق بودند تا اینکه به هر تدبیر آنها را هم با این کار موافق نمودیم ولی حال موضوع دیگری که شاخ شده اینکه اهالی پائین می گویند باید شیر آب را در پائین ده بگذاریم و اهالی بالا که معلوم است خواستار این بودند که شیر را در بالای ده بگذاریم،شاید بگوئی این کار راحت است فوراً دوتا شیر بگذارید ولی چنین چیزی امکان ندارد چون این آب قدرت اداره دو تا شیر را ندارد.خلاصه دیشب همه آنها را جمع کردم و پس از سه ساعت مذاکره و داد و بیداد که منجر به ترک 2 الی 3 نفر از جلسه شد قرار بر این نهادیم که یک خانه از بالای ده و یک خانه از پائین ده انتخاب کنیم و این فاصصله را نصف نموده و شیر آب را در آنجا قرار دهیم.اما خودم فکر میکنم این کار هم عملی نباشد چون شیر در کوچه تنگی قرار می گیرد که استفاده از آب در این کوچه خیلی دشوار است.حالا که مشغول کار هستیم تا ببینیم بعد چی میشه....

1354/07/30

دیروز که مشغول کندن جای لوله بودیم یکی از اهالی مردی را که مشغول به کار بود دست انداخته بود که البته فارسی را نمی تواند درست صحبت کند و همین در طهران و شهر های فارس زبان برایش اشکال تولید می کند همین شخص برایم تعریف کرد که مشهدی محرم دفعه پیش که میره طهران در چهار راه حسن آباد بلیطی از تبریز نو برای دوروز بعد میخره و اثاث خود را هم در انبار میگذارد اما فردای آن روز متوجه میشه که بلیط خود را گم کرده و خلاصه پس از سه روز جستجو(یک روز پس از تاریخ حرکت)گاراژ را پیدا میکنه و وقتی که در انبار را باز میکنه و اثا خود را در آنجا می بینه شروع به فحاشی به انبار دار میکنه که البته به ترکی که ای پدر سوخته چرا به من خبر ندادی که اثاث مکن اینجاست تازه مشهدی ما میره سوار ماشین بشه که چون بلیط نداشته ته فیش آنرا نگاه میکنند و میبینند که یکروز از تاریخ آن گذشته و بنابراین بهش میگن بلیط شما سوخته که یکمرتبه دوباره عصبانی میشه و میگه چرا دروغ میگوئید به خدا بلیط من نسوخته گم شده و موقعیکه میبینه ماشین رفته تازه میگه باشه من گذشت میکنم آن ماشین بزرگ را نمیخوام منو با یکی از این ماشین های کوچک بفرستید میانه که کلی باعث خنده اطرافیاتن می شود.همین شخص با اینکه چند دفعه درخواست سپاهی را به اداره برده بود وقتیکه من آمده بودم شبی در میدان جلسه بود که برای من اتاق پیدا کنند و چون من متوجه شدم که مباحثه به جائی نمیرسه نامه ای نوشتم که اطاق به سپاهی نمیدهند و اول جلوی همین مشهدی بردم که امضاء کنه که یکمرتبه از جا پرید و گفت (به ترکی)اهه اینجا که هتل نیستش که بخوری و بخوابی که اینهم مضمونی بدست مردم داده تا اذیتش کنند....

داستان بعد:سفر به رضائیه

25/07/1353 ساعت 11 بیست و پنج دقیقه کم

دیشب یکجا دعوت داشتم که مجلس روزه خوانی هم بود،جایت خالی که سیاحت میکردی و میدیدی عجایب هفتگانه را.......اول از شام خوردن بگویم که تا نان و انگور و پنیر را سر سفره آوردند مثل اینکه که کارگردان صحنه دستور حمله داده باشد حمله ضربتی به نان و پنیر و انگور شروع شد پس من هم به ناچار به فرض اینکه شام همین است شروع به خوردن کردم پس از دقیقاً نیم ساعت که به نظر من همه سیر شده بودند آبگوشت وارد میدان شد که به قول خودشان ملا گفت شوربا(منظور همان قیمه خودمان)با مزاج من سازگار نیست که گفتند برایش گوشت لختی آوردند که البته با خودم فکر کردم حتماً در جائی که گوشت لخت یا لخم باشد آبگوشت با مزاج انسان سازگار نیست،باری از فرصت استفاده کرده پس از بار کردن چند هندوانه زیر بغل ملا سفارش پول دادند چشمه را بهش کردم که مردم را از نظر دینی گوشزد کند.

پس از صرف شام روضه شروع شد که یکی از ریش سفیدها شروع کرد به اُرد دادن صلوات مثل مسلمانها که عمداً پیش از روضه یک نفر چند صلوات (سه تا)میفرستادند نمود ولی نه یکی نه دوتا نه سه تا باور کن نزدیک به سی تا برای مسجد و اجداد و ملا و آقای مرادی و الی آخر،خلاصه پس از آن روضه شروع شد و از اول ملا درباره ثواب حفر قنوات و چشمه و دستورات مربوطه به آن نمود و با آن روضه را به پایان رسانید و نکات جالب از همینجا شروع شد چون پس از آن ملا هم اّرد سی چهل تا صلوات داد،صاحب خانه یک اسکناس کف دست او گذاشت و شروع شد،همه افراد حاضر در مجلس از او پیروی کردند و فراخور حال خود در حالی که ملا دست خود را کج گرفته بود کف دستش می گذاشتند. خلاصه بدین صورت نمیدانم چهل پنجاه تومانی جمع نمود که یادمه پارسال هم درست در همین شب در همین منزل مراسمی اینچنین برپابود و مثل اینست که هر سال یکمرتبه اینان دلی از عزا در می آورند. یک نکته جالب دیگه اینکه میخواستم به ملا بگم که چرا در مدت خدمت من فقط یکبار به کُرده ده آمدید که گفتم چرا در این مدت فقط یکبار خدمت من رسیدید که فقط لبخند ملیحی تحویلم داد که فوراً حرفم را صحیح نمودم....

بازی وبلاگی پرواز با هزار تومنی..

1354/07/23چهارشنبه ساعت 12:15 ناهار هنوز نپخته

دفتر خوبم دو مرتبه یک ماهی میشه که باهات درد دل نکردم البته می بخشی چون چیزی برای نوشتن نداشتم همانطور که یادته دیگه چیزی از این ایام خوش یا ناخوش که واقعا هیچکس نمیتواند معیاری برای آن تعیین کند باقی نمانده و فقط 26 روز به پایان خدمتم مانده است.